Sprawdzanie meta tagów

Sprawdzanie meta tagów to bezpłatne narzędzie, które pobiera i weryfikuje meta tagi dowolnej witryny. Pozwala sprawdzić, jak strona opisuje swoją zawartość wyszukiwarkom i innym usługom.

Co jest sprawdzane w meta tagach?

Podczas sprawdzania narzędzie pobiera i weryfikuje meta tagi zapisane w kodzie HTML strony. Metadane przekazują robotom indeksującym i usługom udostępniania instrukcje lub informacje opisujące stronę.

Warto sprawdzić między innymi meta description, dyrektywy robots, ustawienia viewport oraz metadane używane przy udostępnianiu, takie jak tagi Open Graph. Kanoniczny adres URL jest zwykle wskazywany przez osobny element link w kodzie HTML, dlatego należy przeanalizować go oddzielnie. Tytuł dokumentu jest z technicznego punktu widzenia elementem HTML, a nie meta tagiem. Często sprawdza się go jednak razem z metadanymi, ponieważ wyszukiwarki mogą używać go jako tytułu wyniku wyszukiwania.

Elementy te mogą na różne sposoby wpływać na widoczność lub sposób prezentacji strony. Dyrektywa robots może zablokować indeksowanie. Osobno link kanoniczny może wskazywać, którą wersję podobnych stron należy uznać za główną. Opisy i metadane społecznościowe mogą wpływać na wygląd udostępnionego odnośnika, ale wyszukiwarki i platformy społecznościowe mogą zamiast nich wygenerować własny tekst lub obraz.

Przestarzały meta tag keywords nie stanowi przydatnego sygnału optymalizacyjnego dla największych wyszukiwarek. Jego obecność na ogół nie szkodzi, ale poświęcanie czasu na uzupełnianie list słów kluczowych raczej nie poprawi widoczności w wynikach wyszukiwania.

Jak sprawdzić meta tagi strony?

Wpisz pełny publiczny adres URL strony, którą chcesz przeanalizować, uruchom sprawdzanie i przejrzyj pobrane metadane. Sprawdzaj konkretną podstronę. Nie zakładaj, że wszystkie strony w tej samej witrynie korzystają z ustawień strony głównej.

1. Jeśli to możliwe, użyj końcowego adresu HTTPS. W przypadku artykułu, produktu lub profilu podaj pełną ścieżkę.
2. Sprawdź, czy wpisany adres URL powoduje przekierowanie. Jeśli tak, przeanalizuj również adres docelowy widoczny w przeglądarce.
3. Porównaj zwrócone wartości z przeznaczeniem strony i oczekiwanym sposobem jej prezentacji w wynikach wyszukiwania.
4. Wprowadź zmiany w szablonie witryny, systemie zarządzania treścią lub ustawieniach SEO, opublikuj je, a następnie ponownie uruchom sprawdzanie.

Sprawdzanie odbywa się na serwerze. Podany adres URL jest przesyłany do serwera przez HTTPS i nie jest przechowywany. Aby narzędzie działające po stronie serwera mogło pobrać stronę docelową, musi być ona dostępna w publicznym internecie. Prywatne linki do podglądu, strony intranetowe i strony wymagające logowania mogą być niedostępne.

Szczegóły adresu URL mają znaczenie. Ciąg zapytania może spowodować zwrócenie innej odpowiedzi, natomiast fragment rozpoczynający się od znaku skrótu nie jest wysyłany do serwera WWW. Spacje nie są dozwolonymi dosłownymi znakami adresu URL i zwykle wymagają kodowania procentowego. Domeny zawierające znaki diakrytyczne lub znaki spoza alfabetu łacińskiego mogą być reprezentowane zgodnie z IDNA jako etykiety ASCII wykorzystujące Punycode. Znaki spoza alfabetu łacińskiego w ścieżce mogą natomiast występować w postaci zakodowanej procentowo.

Jak interpretować wynik?

Przy każdym zwróconym elemencie meta sprawdź jego atrybuty, takie jak name, property, http-equiv, charset oraz, jeśli ma zastosowanie, content. Upewnij się też, że odpowiadają przesłanej stronie. Tag może istnieć, a mimo to zawierać błędną wartość, występować wielokrotnie albo pochodzić z niewłaściwego szablonu.

• Meta description powinien w naturalny sposób opisywać tę konkretną stronę. Pusta wartość nie daje wyszukiwarce proponowanego podsumowania, choć wyszukiwarka nadal może utworzyć je na podstawie widocznego tekstu.
• Robots zawiera dyrektywy, których mogą przestrzegać zgodne z nimi roboty. Na przykład robots = noindex, follow instruuje zgodne roboty, aby nie indeksowały strony, ale nadal mogły przechodzić przez umieszczone na niej linki.
• Canonical należy sprawdzać osobno, ponieważ jest to zwykle element link w kodzie HTML, a nie element meta. Jego href wskazuje preferowany adres URL w przypadku zduplikowanej lub bardzo podobnej treści. Zwykle powinien prowadzić do prawidłowej strony, którą można indeksować i która zawiera tę samą treść.
• Viewport pomaga przeglądarkom prawidłowo rozmieszczać zawartość strony na urządzeniach mobilnych. Nie opisuje bezpośrednio strony, ale brak tego ustawienia lub niewłaściwa wartość mogą przyczynić się do jej niepoprawnego wyświetlania na urządzeniach mobilnych.
• Open Graph i podobne tagi społecznościowe określają proponowany tytuł, opis, adres URL lub obraz używany podczas udostępniania strony. Każda platforma samodzielnie decyduje, z których wartości faktycznie skorzysta.

Rozważmy przykład strony produktu. Wartość description = Red wool scarf with tasselled ends opisuje konkretny przedmiot. Jeśli ta sama strona zwraca description = Welcome to our website, tag istnieje, ale przekazuje niewiele przydatnych informacji. Podobnie przy osobnym sprawdzaniu linku kanonicznego wartość href https://example.co.uk/scarves/red-wool-scarf ma sens dla tego produktu. Link kanoniczny prowadzący do strony głównej sklepu może natomiast sprawić, że adres produktu zostanie uznany za duplikat.

Żadne narzędzie do sprawdzania metadanych nie może zagwarantować pozycji w wynikach, indeksowania ani dokładnej treści fragmentu wyświetlanego przez wyszukiwarkę. Wyszukiwarki uwzględniają całą stronę, linki, dostęp dla robotów i wiele innych sygnałów. Mogą też zmieniać tytuły lub opisy, aby dopasować je do konkretnego zapytania.

Typowe problemy i praktyczne rozwiązania

• Brak opisu. Dodaj opis konkretnej strony w systemie zarządzania treścią lub szablonie. Nie kopiuj tego samego zdania na dużą liczbę stron.
• Przypadkowa dyrektywa noindex. Gdy strony przeznaczone do wyszukiwania są gotowe do publikacji, usuń z nich tę dyrektywę. Sprawdź również nagłówki odpowiedzi HTTP, ponieważ instrukcje robots mogą znajdować się właśnie w nich, a nie w kodzie HTML.
• Wiele kopii tego samego tagu. Ustal, który motyw, plug-in lub składnik szablonu dodaje każdą kopię, i pozostaw jedną nadrzędną wartość. Sprzeczne dyrektywy robots lub powielone elementy link kanoniczny utrudniają znalezienie przyczyny problemu.
• Nieprawidłowy link kanoniczny. Sprawdź go osobno, niezależnie od meta tagów, i zastąp domyślną wartość stosowaną w całej witrynie preferowanym adresem URL bieżącej treści. Zwróć uwagę na HTTP i HTTPS, warianty nazwy hosta oraz zbędne parametry śledzące.
• Nieaktualny tytuł lub obraz w mediach społecznościowych. Zaktualizuj pola udostępniania strony i sprawdź, czy adres URL obrazu jest publicznie dostępny. Niektóre platformy zapisują podglądy w pamięci podręcznej, dlatego poprawiony tag może nie pojawić się od razu.
• Metadane z innej strony. Sprawdź zmienne szablonu i proces publikacji. Problem ten często występuje, gdy redaktor powiela istniejący produkt, wydarzenie lub artykuł, ale nie zastępuje wszystkich pól.

Metadane dodawane dopiero po uruchomieniu JavaScript po stronie klienta mogą nie być widoczne dla wszystkich robotów i usług sprawdzających. W przypadku metadanych zawierających dyrektywy indeksowania oraz osobnych elementów link wskazujących kanonikalizację bardziej niezawodne jest zwykle umieszczenie ich w kodzie HTML dostarczanym przez serwer.

Jak często sprawdzać meta tagi?

Sprawdź metadane ponownie po opublikowaniu nowego szablonu, zmianie plug-inu SEO, migracji domeny lub edycji ustawień indeksowania. Rutynowa kontrola ma też sens po masowym imporcie treści oraz po wdrożeniach zmieniających nagłówki stron.

Wielokrotne sprawdzanie niezmienionej strony co kilka minut niewiele daje. Ponów sprawdzanie po zmianie opublikowanego kodu HTML, poprawieniu przekierowania lub po upływie czasu potrzebnego platformie na usunięcie podglądu z pamięci podręcznej. W dużej witrynie sprawdź przykłady kilku typów stron, a nie tylko stronę główną. Uwzględnij artykuł, kategorię, produkt, stronę paginacji oraz każdy szablon, który powinien pozostać poza wynikami wyszukiwania.

Najczęściej zadawane pytania

Czy narzędzie wykryje meta tagi dodane przez JavaScript?

To zależy od tego, czy usługa sprawdzająca renderuje JavaScript, czy odczytuje wyłącznie początkową odpowiedź HTML. Nie zakładaj, że tagi wstawiane przez skrypt zostaną wykryte. Jeśli tag jest widoczny w narzędziach deweloperskich przeglądarki, ale nie pojawia się w wyniku sprawdzania, przeanalizuj kod źródłowy dostarczony przez serwer.

Dlaczego narzędzie sprawdza inną stronę niż podany adres URL?

Podany adres może przekierowywać do innego adresu URL z powodu wymuszenia HTTPS, kanonikalizacji nazwy hosta, ujednolicenia końcowego ukośnika lub zmiany slugu strony. W niektórych przypadkach przyczyną jest routing regionalny albo usunięcie parametru śledzącego. Sprawdź końcowy adres docelowy, ponieważ to z tej strony mogą zostać pobrane metadane.

Czy mogę sprawdzić stronę testową lub chronioną hasłem?

Zwykle nie, chyba że strona jest publicznie dostępna, a narzędzie może ją otworzyć bez danych logowania. Zabezpieczone strony sprawdzaj lokalnie na podstawie ich wyrenderowanego kodu HTML.

Czy każda strona powinna mieć inne metadane?

Strony o różnych celach powinny zasadniczo mieć tytuły i opisy odpowiadające ich własnej treści. Link kanoniczny, sprawdzany osobno względem meta tagów, powinien prowadzić do właściwego preferowanego adresu URL. Powielone strony powstałe w wyniku filtrowania wymagają świadomie dobranego sposobu kanonikalizacji. Kopie treści rozpowszechniane w ramach syndykacji trzeba obsłużyć zgodnie z zasadami przyjętymi dla danej publikacji. Strony przetłumaczone powinny mieć odpowiednie oznaczenia językowe, zamiast być traktowane jako duplikaty.

Co zrobić po poprawieniu tagu?

Opublikuj zmianę, wyczyść odpowiednią pamięć podręczną witryny i ponownie sprawdź końcowy publiczny adres URL. Następnie, jeśli jest dostępna, przeanalizuj stronę za pomocą usługi diagnostycznej danej wyszukiwarki lub platformy społecznościowej. Takie usługi mogą stosować własne zasady renderowania, buforowania i kwalifikowania treści.