Sprawdzanie HTTP/2

Sprawdzanie HTTP/2 to bezpłatne narzędzie, które weryfikuje, czy witryna korzysta z protokołu sieciowego HTTP/2.

Co właściwie sprawdza test HTTP/2?

Test HTTP/2 ustala, czy serwer WWW może komunikować się przez HTTP/2 w przypadku wskazanej witryny. HTTP/2 jest wersją protokołu Hypertext Transfer Protocol, czyli zestawu reguł używanych przez przeglądarki i serwery do żądania oraz przesyłania stron, obrazów, skryptów i innych zasobów internetowych.

W przypadku witryny korzystającej z HTTPS klient i serwer zazwyczaj wybierają protokół podczas nawiązywania bezpiecznego połączenia. Do tych negocjacji powszechnie służy mechanizm Application-Layer Protocol Negotiation, czyli ALPN. HTTP/2 jest oznaczany jako h2, natomiast starsze połączenie może używać http/1.1.

HTTP/2 zachowuje znane elementy HTTP, takie jak metody, kody stanu i nagłówki, ale przesyła je w ramkach binarnych. Pozwala obsługiwać kilka strumieni w ramach jednego połączenia oraz kompresować nagłówki HTTP. Może to zmniejszyć narzut związany z połączeniami, szczególnie na stronach zawierających wiele oddzielnych zasobów. Sam protokół nie przyspieszy jednak wolnego kodu aplikacji, dużych obrazów ani opóźnionych zapytań do bazy danych.

Jak sprawdzić obsługę HTTP/2?

Wpisz adres witryny, dla której chcesz zweryfikować obsługę HTTP/2, i uruchom sprawdzanie. Wprowadzone dane są przesyłane do serwera przez HTTPS, gdzie odbywa się test, i nie są przechowywane.

Etykiety domen zawierające znaki diakrytyczne lub znaki spoza alfabetu łacińskiego są zapisywane w DNS jako etykiety A zgodne z IDNA, wykorzystujące algorytm kodowania Punycode.

Nie podawaj tokenów dostępu ani innych poufnych informacji. Chociaż wprowadzone dane nie są przechowywane, trafiają na serwer narzędzia, aby można było wykonać test po stronie serwera.

Jak odczytać wynik testu HTTP/2?

Wynik informuje, czy sprawdzona witryna korzysta z HTTP/2. Traktuj go jako potwierdzenie dotyczące tej konkretnej witryny, a nie jako pełną ocenę jej szybkości lub konfiguracji.

• Wynik pozytywny potwierdza użycie protokołu. Wynik negatywny oznacza, że test nie potwierdził HTTP/2, ale sam w sobie nie wskazuje przyczyny.

Załóżmy na przykład, że witryna uzyskała pozytywny wynik testu HTTP/2. Potwierdza to użycie HTTP/2 w sprawdzonej witrynie. Nie dowodzi jednak, że oddzielne usługi lub starszy serwer źródłowy korzystają z tego samego protokołu.

Jeśli wynik nie potwierdza HTTP/2, sprawdź witrynę za pomocą narzędzia Wyszukiwanie nagłówków HTTP oraz przejrzyj ustawienia serwera WWW lub CDN. Narzędzia deweloperskie przeglądarki również mogą pokazać protokół używany przez każde żądanie, zwykle jako h2 lub http/1.1.

Typowe problemy wykrywane przez ten test

Test HTTP/2 przydaje się po zmianie hostingu, serwera proxy lub CDN, ponieważ pokazuje, czy publicznie dostępny punkt końcowy udostępnia oczekiwany protokół. W poniższych sytuacjach wynik może pomóc zawęzić źródło problemu.

1. Właśnie włączono CDN. Sprawdź publiczną witrynę, a nie prywatny lub tymczasowy adres serwera źródłowego. Jeśli publiczna witryna korzysta z HTTP/2, a serwer źródłowy nie, może to być prawidłowe, ponieważ połączenia przeglądarka-CDN i CDN-serwer źródłowy są od siebie niezależne.
2. Przeglądarka nadal zgłasza HTTP/1.1. Upewnij się, że przeglądarka i narzędzie sprawdzają tę samą witrynę. Strona może wczytywać zasoby z kilku domen, a każde połączenie osobno negocjuje protokół. To, że jedno żądanie skryptu zewnętrznego korzysta z HTTP/1.1, nie oznacza, że dokument główny również go używa.
3. Po przeniesieniu serwera pojawia się ostrzeżenie dotyczące certyfikatu. Obsługa certyfikatu HTTPS i negocjowanie protokołu HTTP są powiązanymi elementami nawiązywania połączenia, ale wynik testu HTTP/2 nie stanowi pełnej diagnostyki certyfikatu. Osobno sprawdź nazwę hosta w certyfikacie, termin jego ważności, łańcuch certyfikatów oraz konfigurację serwera.

Ten test nie wyjaśni każdego przypadku powolnego wczytywania strony. Obsługa HTTP/2 nie daje jednoznacznych informacji o czasie odpowiedzi serwera, wykonywaniu kodu JavaScript, rozmiarze obrazów ani przeciążeniach na trasie między konkretnym użytkownikiem a serwerem. Jeśli potrzebujesz osobno sprawdzić dostępność w sieci i czas odpowiedzi, użyj narzędzia Ping.

Dlaczego pamięć podręczna lub propagacja zmian może zafałszować wynik?

Pamięć podręczna DNS i propagacja konfiguracji mogą przez pewien czas kierować poszczególne testy do różnych serwerów. Po zmianie rekordu DNS rekursywne resolwery mogą nadal używać poprzedniej odpowiedzi, dopóki nie upłynie jej czas życia. Z tego powodu narzędzie działające po stronie serwera oraz połączenie z biura lub domu mogą trafiać na różne adresy IP.

Zmiany w CDN i modułach równoważenia obciążenia również mogą potrzebować czasu, aby dotrzeć do wszystkich lokalizacji brzegowych. Jeden punkt końcowy może już mieć włączony HTTP/2, podczas gdy inny nadal korzysta z poprzedniej konfiguracji. Sprawdź bieżące odpowiedzi DNS, potwierdź, że wszystkie serwery źródłowe lub brzegowe mają właściwe ustawienia, a następnie powtórz porównanie po upływie odpowiedniego okresu przechowywania danych w pamięci podręcznej.

Dodatkowe zamieszanie mogą powodować przeglądarki, ponieważ ponownie wykorzystują otwarte połączenia. Karta może nadal korzystać z istniejącego połączenia HTTP/1.1 aż do jego zamknięcia, podczas gdy nowy test po stronie serwera wynegocjuje HTTP/2. Zamknięcie połączenia w przeglądarce lub rozpoczęcie nowej sesji prywatnej pozwala uzyskać bardziej miarodajne porównanie.

Najczęściej zadawane pytania

Czy witryna może jednocześnie obsługiwać HTTP/1.1 i HTTP/2?

Tak. Serwer może obsługiwać obie wersje i wybrać tę, którą rozumie łączący się z nim klient. Dzięki tej zgodności starsze klienty mogą używać HTTP/1.1, a nowsze negocjować HTTP/2.

Czy witryna może korzystać zarówno z HTTP/3, jak i HTTP/2?

Tak. W wielu wdrożeniach HTTP/2 pozostaje dostępny jako rozwiązanie zapasowe, ponieważ HTTP/3 korzysta z innego protokołu transportowego i może nie być dostępny w każdej sieci. Wynik testu HTTP/2 nie pozwala ustalić, czy włączono również HTTP/3.

Czy HTTP/2 wymaga HTTPS?

HTTP/2 może działać przez nieszyfrowane połączenie TCP w trybie wcześniejszej znajomości protokołu, natomiast użycie dawnego tokenu Upgrade HTTP/1.1 h2c jest przestarzałe. Popularne przeglądarki zwykle korzystają z HTTP/2 przez HTTPS. Dlatego w przypadku publicznej witryny poprawna konfiguracja TLS jest zazwyczaj niezbędna, aby przeglądarki mogły używać HTTP/2.

Czy HTTP/2 może skrócić długi czas do pierwszego bajtu?

Nie. Długi czas do pierwszego bajtu często wskazuje na przetwarzanie po stronie serwera, dużą odległość sieciową, brak danych w pamięci podręcznej lub przeciążoną infrastrukturę. HTTP/2 może usprawnić współdzielenie jednego połączenia przez wiele żądań, ale nie eliminuje opóźnienia występującego przed rozpoczęciem odpowiedzi przez serwer.

Na koniec porównaj tę samą witrynę w narzędziu sprawdzającym, narzędziach deweloperskich przeglądarki i rekordach DNS. Jeśli wyniki się różnią, zapisz uzyskany adres IP i powtórz test po wygaśnięciu istniejących wpisów w pamięci podręcznej DNS i CDN.